Pozytywnie-relatywnie…

Gdziekolwiek nie wyjechałby człowiek, i nie zależnie na jak długo, powrót może być związany z dwoma różnymi reakcjami! Po pierwsze: spokój, wyciszenie, zrównoważona radość wynikające z bardzo prostego powodu. Jestem na powrót w naszej tragi-komicznej rzeczywistości, klimaty znane mi od kilkudziesięciu lat na powrót otaczają moją personę błogim poczuciem “bezpieczeństwa”.Po drugie: poirytowanie, gniew oraz śmiech przemieszany z bezsilnością. Tak się zastanawiam, jakie odczucia towarzyszą mi, po każdej dłuższej lub krótszej nieobecności w Polandzie, tudzież po okresowym i przymusowym oderwaniu od newsów naszej rzeczywistości. I w moim przypadku, mam do czynienia z MIX-em tych zachowań i reakcji.

Jak ja lubie grę w otwarte karty…

Jak dobrze jest, gdy czasami niektórzy ludzie ujawnią swoje prawdziwe pobudki, cele i marzenia…Czasami jest to dobre, bo możemy się z nimi identyfikować, możemy się wzajemnie wspierać w dążeniu do podobnych, bądź też wspólnych celów. A czasami jest po prostu zajebiście, bo dzięki takim postawą, niektórzy się demaskują, częstokroć kompromitują.

Odczuwam po porstu smutek…

Życie jest przejebanym ciągiem zdarzeń. Wczoraj pisałem o gównianej konsystencji publiczno-politycznego życia, odwołując się w reminiscencji do spojrzenia na wiele problemów oczami artysty amerykana…a dziś!? Rozmyślam, o tym że Marek Edelman nie żyje.

Koprofagiczny materializm…szybka reminiscencja ;)

Tak jakoś było o qpie dzisiaj…więc sięgnąłem w ciągu dnia do pewnego artysty.Polecam trzy youtubki!